What am I

Dutch
Keramist (m) -en beoefenaar v.d. pottenbakkerskunst, pottenbakker; (v) -miste -n en -s; ook ceramist
Pot·ten·bak·ker (de; m,v; meervoud: pottenbakkers) maker van potten.

English
Potter /ˈpɒtə/ noun: potter; plural noun: potters; a person who makes dishes, plates, and other objects from clay, usually by hand on a special wheel.

'Potter' seems to be a collective name for anyone who makes something out of clay. But there is an essential difference between a potter and a ceramist. A potter is someone who makes pots and other ceramic goods, while ceramist is a person who makes ceramic objects.

Although both groups can be successful in what they do and both work with clay, the comparison ends here.

According to the English, but also the Dutch dictionaries, a potter ('pottenbakker' in Dutch) is someone who makes pots, but most Dutch dictionaries mention the same under 'keramist' ('ceramist' in English).

It's kind of weird. If you tell a stranger that you are a sculptor, they will probably ask you what material you use. But almost no one would immediately assume that you work with clay. And so you use the word ceramist, but then they get confused with potter.
That is why I use the term 'ceramic sculptor' nowadays. I know it sounds a bit pretentious, but people understand this better and won't ask me to make them a series of plates again.

The funny thing is that I don't only make sculptures. For example, I am currently working on a series of boxes, in between I make small ceramic paintings and I have made a whole series of ceramic book covers.
To be honest, there is no better name for this than simply 'ceramist', but it is precisely that name that defines me - at least according to the Dutch dictionaries - as someone who makes pots.

Touching Wood

I accidentally stumbled upon the website of the Italian sculptor Bruno Walpoth and fell in love with his work. His sculptures all of which look quite pensive and deep in thought, seem to invite the viewer to touch them.

Although these are life-sized human figures, you know they are not real. Some of these sculptures are simply too pale and they are often coated with semi-translucent paint so the wood grain remains partly visible and looking closer, you can see rougher parts where his chisel has worked the wood. But God, how stunningly beautiful they are!!

Sundaymorning@ekwc

I've just visited the European Ceramic Work Centre in Oisterwijk (The Netherlands) where I joined a guided tour.

The EKWC is an artist-in-residence centre and a centre of excellence where about 60 artists, designers and architects are annually welcomed to experiment with ceramics for a continuous or phased period of three months.

Currently there are staying 15 artists from all over the world. They all have their own individual room (including a bed, a bathroom, and desk) as well as their own spacious studio with the most advanced equipment to work in. And because the studios and workshops are 24/7 available it's possible for the artists to work as long and as late as they want.

The centre also offers the support of a team of specialists that gives a unique added value to the residency as 75% of the participants have no or little experience with ceramics.

In addition to all this Sundaymorning@ekwc also encourages its participants to conduct research in not only artistic and technical fields, but also in the area of presentation.

And last but not least the centre works together with art academies, the ceramic industry, several scientific research centres, museums and galleries in the form of special projects.

Interested?
You'll find more information on their website.

Perfect imperfection, it’s not

According to the Latin from which the word is derived, perfection is the finished state of something. Imperfect would therefore only mean that it’s just not finished yet.
My work entails objects that might look like things that once were perfect (or nearly perfect), but have now entered a decrepit state. And that’s exactly what I aim for.
I see the strenght of color, or the lack of it, the worn surfaces, rough edges, oxidized details & fading texts or images, and from it I read the underlying story.
To say that my work samples the art of imperfection, would therefore be doing it injustice. It’s never solely about the objects, always also about the stories.

Mirroring time in Ceramics

The National Museum of Ceramics, De Princessehof, in Leeuwarden (Netherlands) presents ceramics as the cultural memory of the 20th century. The exhibition 'The 20th century – mirroring time in ceramics' tells the story of the previous century through approximately 400 ceramic objects, ranging from avant-garde to mass-produced objects. 

The ceramic objects are complemented by objects from other fine and applied art disciplines, and include furniture, paintings, a jukebox and even an original caravan from 1960. There are also film footage and historical photographs, which locate the ceramic objects in time. 

The exhibition can be seen from 5 September 2015 until 3 July 2016. 

Ceramics Museum Princessehof, Grote Kerkstraat 11, 8911 DZ Leeuwarden 

A Life in Clay

Ruth Duckworth (1919 -2009) was a brilliant Modernist sculptor whose work in clay and bronze included monumental sculptures and murals, as well as small-scale pieces.

Born in Hamburg, Germany, Ruth came to Liverpool in 1936 as a refugee from the Nazi regime to join her sister, and to study at the Liverpool School of Art. It was only after the war that she became really fascinated with ceramics and in 1956 she started studying pottery at the Central School of Art and Crafts.

In 1964 she accepted a one-year teaching appointment at the University of Chicago but continued in this faculty post for 13 years and continued living in the United States until her death in 2009.

Her work over the past five decades has contributed significantly to the development of Modernist style in sculpture, and her work reflects that radical way of working and thinking. Ruth shaped new ways of thinking about ceramics and brought an aesthetic rigour to her refined vessel forms, her figurative sculptures and installations. Most of her sculptures are inspired by the abstracted forms of nature. Many are shaped in stone, porcelain and bronze. Her most celebrated works however, have been in clay.

According to Emmanuel Cooper, a British ceramist and an editor of Ceramic Review, she was "a great original. Pioneering her own path within ceramics, brilliantly exploring the idea of the figure, the vessel and the more abstract form.”

'Clouds Over Lake Michigan'

Her most famous large-scale work is 'Clouds Over Lake Michigan', a figurative depiction of the Lake Michigan watershed, which is on display at the Chicago Board Options Exchange Building. In the last decade she completed several monumental bronze sculptures for, among others, the campus of the Northeastern Illinois University in Chicago. Duckworth's work is represented in the Smithsonian American Art Museum's collection as well as major collections in the United States, Europe, and Japan.


Excerpts from 'Ruth Duckworth: A Life in Clay', the award winning documentary that traces the life of this prolific ceramic sculptor. Directed by Karen Carter.

A walk through Amsterdam

It’s pretty much impossible not to enjoy Amsterdam. No other city unites ambiance, history, art and architecture to that extend. This video gives a short impression of the beauty of Amsterdam and looks in at one of Amsterdam's 'gezelligste' art galleries; Galerie Atelier Stam.

Galerie Stam is specialized in contemporary realistic art. Within this specialization they exhibit as broad an example as possible of art from the Netherlands and from a few other countries as well.
But it's not just an art gallery, it's also a studio where various artists work on all sorts of art works. It is always interesting to look over the shoulder of an artist while they're creating a painting or sculpture...

So if you're visiting Amsterdam, enjoy wandering through the streets of the city centre and don't forget to visit the art galleries, which are amongst the best in the world.

Galerie Atelier Stam
Prinsengracht 356
1016 JA Amsterdam
(+31) (0) 6 50975955

Contemplation

Nu het jaar bijna om is, is dit misschien wel een mooi moment om m'n nieuwste beeld, Contemplation, te tonen. Contemplation maakt deel uit van 'n nieuwe serie 'Alzmums'.

Zo trof ik mijn moeder de laatste jaren vaak aan; kin op de borst en in gedachten verzonken. Haar armen stijf tegen zich aangedrukt. 

Als je de buitenwereld niet meer herkent, keer je automatisch steeds vaker naar binnen; tot het moment dat je helemaal niet meer naar buiten komt. Maar toch, zelfs dán, reageer je nog op die aai over je hoofd of die kus op je wang.

'Contemplation' by Niqui Kommerkamp

Een illusie van de werkelijkheid

De Amerikaanse beeldhouwer Jacques Vesery lijkt in zijn werk vooral te streven naar de perfecte samenhang tussen patroon, vorm en proportie. Dat resulteert - stuk voor stuk - in werkelijk prachtige sculpturen. Ademloos kan ik er naar kijken. Over dit werk moet je
niet teveel zeggen; je moet het gewoon maar zelf bekijken.

The Dance of the Sea and the Night Sky

Meer werk van en informatie over Jacques Vesery vind je hier.

Wie de schoen past trekt 'm aan

Schoenen uit de serie “Foot Fetish” van Gwen Murphy

Gwen Murphy heeft zo'n zestig paar schoensculpturen gemaakt. Als basis gebruikte ze in de eerste instantie oude, afgedankte schoenen, maar inmiddels heeft ze er een aantal volledig uit klei en hout gemaakt. Stuk voor stuk absoluut zeer grappige kunstwerkjes.

Zie voor meer informatie: http://www.odditycentral.com/tag/gwen-murphy

The "Nike Blazer Pentium 1.0" van Gabriel Dishaw

Gabriel Dishaw heeft een schoenenserie waarbij hij gebruik heeft gemaakt van gerecycleerde materialen, zoals oude computer onderdelen. Draagbaar? Nee, maar wel bijzonder origineel en, evenals het werk van Gwen, een 'must have' voor schoenfetisjisten.

En tenslotte de Apex Predator Shoes van Mariana Fantich en Dominic Young. De zolen zijn voorzien van maar liefst 1050 kunsttanden. Als je dit griezelig vindt, dan heb je het bijbehorende pak nog niet gezien. De 'Apex Predator Suit' is namelijk niet alleen versierd met dezelfde soort tandjes, maar bestaat ook nog 'ns uit echt mensenhaar en heeft glazen ogen die dienst doen als knopen.

Kunst aan het Funenpark

Van 5 t/m 14 oktober organiseert Olea Art & Design weer een gevarieerde expositie aan het Funenpark 199.

Deelnemende kunstenaars zijn dit jaar Niek Bruynzeel en Gregorio Vallejo (schilderijen), Anne ten Broek en Niqui Kommerkamp (keramiek), Sabine Sloots (glass fusion) en Mark Croes (sieraden).

Open:
Vrijdag, zaterdag en zondag van 12:00 tot 18:00 uur en op andere dagen na telefonische afspraak (06 45280814).

Adres: 
Olea Art & Design, Funenpark 199, 1018 AK Amsterdam.
Het Funenpark bevindt zich in Amsterdam Centrum Oost, vlakbij molen De Gooijer.  Op de Keerwal en op de Cruquiuskade zijn mogelijkheden tot parkeren (op zondag gratis).

More Human Than Human

André Gide zei 't  het mooist: "L'oeuvre d'art, c'est une idée qu'on exagère".

Wanneer het om afbeeldingen van het menselijke lichaam gaat, lijken we van nature een voorkeur te hebben voor beelden die juist niet op ons lijken. In het video-fragment hieronder wordt de Kritios-knaap (ca 480 v.Chr.) gepresenteerd als 'n mijlpaal in de kunstgeschiedenis: een eerste realistische weergave van een mensenlijf.
De kunstenaar (waarschijnlijk de Atheense beeldhouwer Kritios) moet tevreden zijn geweest over het resultaat: kunst als perfecte imitatie van het leven. Toch duurde deze 'realistische stroming' niet lang. Nog in dezelfde periode gingen beeldhouwers over tot een soort über-realisme; het overdrijven van de werkelijkheid...

Fragment van de BBC-documentaire "How Art Made The World" over Griekse beeldhouwkunst, gepresenteerd door Nigel Spivey (University of Cambridge). Muziek: Enfer (La Double Vie De Veronique) door Zbigniew Preisner.

Start van een nieuw kunstseizoen

Het nieuwe kunstseizoen is aangebroken. En dat is te merken ook. Na een rustige zomerperiode gooien de meeste galeries halverwege september hun deuren weer wagenwijd open.

Zo opent Galerie ‘S’ dit seizoen met een bijzondere expositie die - naar aanleiding van het 50 jarig bestaan van Het Nationaal Ballet - in het teken staat van de dans; ‘Het leven in beweging - de beweging verbeeld’.Op deze expositie is onder andere werk te zien van Marion Molier, Annette Koek en Coen Keer.

Ook bijzonder zijn de foto's van Lenny Moeskops. Ze vormen een selectie van de foto's die ze maakte voor het fotoboek ‘Is er leven na de dans’, dat tijdens de opening op zondag 18 september zal worden gepresenteerd.
De aanleiding voor Lenny Moeskops om deze fotoserie te maken is grotendeels voortgekomen uit haar eigen dansachtergrond en het feit dat Het Nationale Ballet dit jaar 50 jaar bestaat. Lenny weet wat het betekent om ouder te worden en een ander vak te gaan uitoefenen na je danscarrière. Vijftien ex-dansers uit verschillende disciplines waren bereid voor haar te poseren. Op de foto's wordt steeds een combinatie van hun 'oude' als hun 'nieuwe' beroep verbeeld.

De expositie wordt op zondag 18 september om circa 15:30 uur geopend door Joost Groeneboer, hoofdredacteur van Dans Magazine.De expositie staat tot en met 2 oktober 2011

Openingstijden: woensdag, zaterdag en zondag van 15:00 - 18:00 uur, of na telefonische afspraak. Adres: Waldeck Pyrmontlaan 21, 1075 BT Amsterdam.


Galerie Stam start het seizoen met "Stadsportretten van Amsterdam"; een expositie waarin de hoofdstad wordt getoond door de ogen van vier zeer verschillende kunstenaars.
Zo toont Jos Leurs een krachtig impressionistisch Amsterdam, geeft Shaun Herron een uitbundig expressionistisch beeld van zowel de rust en verstilling als de drukte en hectiek van de grote stad, en schept Patrick van der Linde een meer surrealistisch beeld van Amsterdam.

De vierde exposant is Tim Killiam, die tijdens de feestelijke opening op zondag 25 september het woord voert. Tim heeft van Amsterdam zijn levenswerk gemaakt in de vorm van prachtig grafische stadsprenten.
Als kenner bij uitstek van de Amsterdamse architectuur zal hij de bezoekers aan de hand van de aanwezige werken tekst en uitleg geven over het door de eeuwen heen veranderende stadsbeeld.

Komen hoor!

Openingstijden: woensdag t/m zaterdag van 11:00 - 17:00 uur.
Adres: Prinsengracht 356, 1016JA Amsterdam.

Kunst in beweging

Kinetische kunst is een vorm van plastische kunst waarbij door middel van de beweging van vormen, kleuren en vlakken een veranderd geheel wordt verkregen. Ruben Margolin gebruikt sloophout, oud metaal, karton, en andere gerecyclede materialen en creëert daarmee volstrekt unieke techno-kinetische sculpturen. Reubens werk is divers en absoluut fascinerend.

Sculpting The Art Critic

Mastering Portraiture: Advanced Analyses of the Face Sculpted in Clay
Philippe Faraut [ISBN-13: 978-0975506561]