In het Parool van dinsdag 20 november staat een artikel over de leegstand van oude kantoren in Amsterdam:
"Oude kantoorgebouwen raken in Amsterdam steeds moeilijker verhuurd. Ruim 400.000 vierkante meter kantoorruimte in Amsterdam staat al meerdere jaren te huur - de helft van het totaal".
Volgens Arjan Hofmann van Neprom, de Vereniging van Nederlandse Projectontwikkeling Maatschappijen, is het fiscaal onaantrekkelijk om dergelijke panden een geheel andere bestemming (als studentenhuisvesting) te geven.
Daarnaast werpt hij op dat men nu eenmaal niet graag langs een snelweg wil wonen. Wonen niet, nee, maar waarom maken we er geen alternatieve werkruimtes van?
Een combinatie van kleine startende ondernemers met daarnaast ateliers en/of expositieruimtes van en voor klussers, knutselaars en kunstenaars?
Je kunt daarnaast denken aan een 'alternatief' theater, 'n filmzaal, lunchcafé, kinderopvang, galerie... Als je dit soort bedrijvigheid in een leegstaand kantoorgebouw onderbrengt tegen 'n lage (betaalbare) huur, dan wordt zo'n locatie opeens wellicht weer een nieuwe 'hotspot in town' en verhuren de omliggende bedrijfspanden zich als het ware zelf.
Alles beter dan leegstand, tòch?
20 November, 2007
04 November, 2007
Vogeldialogen & beeldspraak
Van 18 november tot en met 12 januari exposeren Jan Jaap Stigter en Cécile ter Borgh samen bij Galerie Stam.
Galerie Atelier Stam - Prinsengracht 356-sous - 1016 JA Amsterdam
Open: woensdag t/m zaterdag van 11:00 tot 17:00 uur
De tijd vliegt!
Na vijf jaar nestelt kunstvogel Jan Jaap Stigter zich weer bij Stam
met ongeveer veertig olieverfschilderijen en miniaturen.
Het merendeel is recent uitgebroed en niet eerder geëxposeerd.
Voor de echte vogelspotters zijn er ook nog enkele nieuwe
collages en assemblages te zien.
Ook Cécile ter Borgh is eindelijk weer op het
vertrouwde nest neergestreken.
Haar kleurige keramische beelden vormen een bont
gezelschap van diverse pluimage.
Zondag 18 november gaat om 14:00 uur de kooi open
en gaan we feestelijk van start.
Rond 16:00 uur wordt er door Jan Jaap officieel afgefloten.
Na vijf jaar nestelt kunstvogel Jan Jaap Stigter zich weer bij Stam
met ongeveer veertig olieverfschilderijen en miniaturen.
Het merendeel is recent uitgebroed en niet eerder geëxposeerd.
Voor de echte vogelspotters zijn er ook nog enkele nieuwe
collages en assemblages te zien.
Ook Cécile ter Borgh is eindelijk weer op het
vertrouwde nest neergestreken.
Haar kleurige keramische beelden vormen een bont
gezelschap van diverse pluimage.
Zondag 18 november gaat om 14:00 uur de kooi open
en gaan we feestelijk van start.
Rond 16:00 uur wordt er door Jan Jaap officieel afgefloten.
Galerie Atelier Stam - Prinsengracht 356-sous - 1016 JA Amsterdam
Open: woensdag t/m zaterdag van 11:00 tot 17:00 uur
29 October, 2007
Vormgever
Wanneer ben je een kunstenaar? De meningen zijn verdeeld. Er zijn zóveel verschillende vormen en niveaus van kunst.
Jan Wolkers wordt bij overlijden vrijwel uitsluitend gelouterd als 'levenskunstenaar', alsof-ie ’t postuum niet helemaal redt met z’n imago als literator en beeldenmaker. Levenskunstenaar of niet, hij was vooral bekend als "de schrijver Jan Wolkers" die daarnaast ook nog wat aan beeldhouwen en schilderen deed, alsof dat z’n hobbys waren.
Volgens de Koenen (27e druk) is kunst "het vermogen om schoonheid te scheppen en esthetisch genot op te wekken". Maar ja, wat de een schoonheid noemt, kan voor de ander weleens gerommel in de marge, of zelfs spuuglelijk zijn.
Volgens mij is kunst pas ‘kunst’ als het je raakt. Kippevel en tranen. Iets waar je nauwelijks of geen genoeg van kunt krijgen. Als je die ‘aanraking’ vaker wilt beleven, stop je er moeite of geld in. Rij je een stukje om, om nog ‘ns naar dat ene beeld te kijken. Ga je nog ‘ns naar het museum, om dat ene schilderij terug te zien. Koop je een boek met een fraaie reproductie, om het kunstwerk altijd bij je te hebben. Koop je ’t kunstwerk zelf, om er dagelijks van te genieten.
‘Kunstenaar’ is een eretitel, die je je als maker niet zelf kunt geven, maar die je wordt toegekend door de mensen die je geraakt hebt met je werk.
Ik noem mezelf liever 'vormgever'.
Jan Wolkers wordt bij overlijden vrijwel uitsluitend gelouterd als 'levenskunstenaar', alsof-ie ’t postuum niet helemaal redt met z’n imago als literator en beeldenmaker. Levenskunstenaar of niet, hij was vooral bekend als "de schrijver Jan Wolkers" die daarnaast ook nog wat aan beeldhouwen en schilderen deed, alsof dat z’n hobbys waren.
Volgens de Koenen (27e druk) is kunst "het vermogen om schoonheid te scheppen en esthetisch genot op te wekken". Maar ja, wat de een schoonheid noemt, kan voor de ander weleens gerommel in de marge, of zelfs spuuglelijk zijn.
Volgens mij is kunst pas ‘kunst’ als het je raakt. Kippevel en tranen. Iets waar je nauwelijks of geen genoeg van kunt krijgen. Als je die ‘aanraking’ vaker wilt beleven, stop je er moeite of geld in. Rij je een stukje om, om nog ‘ns naar dat ene beeld te kijken. Ga je nog ‘ns naar het museum, om dat ene schilderij terug te zien. Koop je een boek met een fraaie reproductie, om het kunstwerk altijd bij je te hebben. Koop je ’t kunstwerk zelf, om er dagelijks van te genieten.
‘Kunstenaar’ is een eretitel, die je je als maker niet zelf kunt geven, maar die je wordt toegekend door de mensen die je geraakt hebt met je werk.
Ik noem mezelf liever 'vormgever'.
Subscribe to:
Posts (Atom)